นาม วินิฉัยอวก : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 227 / 437

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 279 ฉอนุสสตินิทฺเทโส ภิกขุ เอว์ โอปนยิกสฺส ธมฺมสฺส เทเสตาร์ อิมินาปงเคน สมนฺนาคต สตาร์ เนว อตีติเส สมนุปสฺสามิ น ปเนตรหิ อญฺญตร เตน ภควต

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับมิติของวิสุทธิมคฺคสฺสที่เกี่ยวข้องกับธรรมะและธรรมานุสสติ โดดเด่นด้วยการชี้ให้เห็นถึงคุณค่าและความสำคัญของคำสอนในพระพุทธศาสนา การบรรยายถึงคุณสมบัติของสัมพันธ์ที่เข้าถึงได้ในพระธ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณ์วิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 280 วิสุทฺธิมคเค ปนฺโนติ วุตต์ โหติ ฯ ภควโต โอวาทานุสาสนี้ สกุกจจ์ สุณนที่ติ สาวกาฯ สาวกาน สงฺโฆ สาวกสังโฆ ๆ สีลทิฏฐิสามัญญตาย สังฆาฏภา

บทที่ 280 ของวิสุทธิมรรคเน้นย้ำถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับแนวทางการปฏิบัติที่ถูกต้องเพื่อให้สาวกสามารถเข้าถึงนิพพานได้ โดยกล่าวถึงวิธีการปฏิบัติที่เหมาะสมและความสำคัญของการปฏิบัติตนตามหลักธรรม ควา

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 282 วิสุทธิมคเค อาคันตุกทาน ตมป์ เปตวา เต ตถารูเป จ” ปาหุ่นเก สงฆเสว ทา ยุตต์ สังโฆว ติ ปฏิคคเหตุ ยุตโต ฯ สงฆ์สทิโส หิ ปาหุ่นโก นตฺถิ ฯ

บทความนี้นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับวิสุทธิมคฺคสฺสในแง่มุมต่างๆ ทั้งในด้านความสำคัญของปกรณวิเสสสุล และแนวทางในการพัฒนาจิตใจเพื่อเข้าสู่สภาวะความอarahant โดยมีการเน้นความสัมพันธ์ของสงฆ์กับการบำเพ็ญบุญเพื่อค

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 283 ฉอนุสสตินิทฺเทโส สมเย ราคปริฎฐิต จิตต์ โหติ น โทส ฯเปฯ น โมห ปริยฏฐิต จิตต์ โหติ อุชุคตเมว ส ตสฺมี สมเย จิตต์ โหติ สงฆ์ อารพภาติ ปุร

บทนี้นำเสนอเกี่ยวกับการปฏิบัติทางจิตในการฝึกอบรมจิต โดยเฉพาะการเข้าใจความสงบและการใช้คุณานุสติในการพัฒนาจิตใจ สะท้อนถึงความสำคัญของความสำนึกถึงสงฆ์ที่สามารถนำไปสู่การปฏิบัติที่มีสติและมีประสิทธิภาพ นอ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 285 ฉอนุสสตินิทฺเทโส คุณานุสสรณาธิมุตฺตตาย วา อปปน อปปตวา อุปจารปฺปตฺตเมว ฌาน โหติ ฯ ตเทต์ สีลคุณานุสสรณวเสน อุปฺปนฺนตฺตา สีลา- นุสสติจฺ

บทความนี้เสนอแนวทางการศึกษาและสำรวจเกี่ยวกับสีลานุสสติและจาคานุสสติในพระพุทธศาสนา โดยเน้นถึงความสำคัญของการเตือนสติและการจดจำข้อธรรมที่เกี่ยวข้อง เพื่อพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมในชีวิตประจำวัน ผู้ที่ปฏิบ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณ์วิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 286 วิสุทฺธิมคฺเค มานุสสส วา อิติ จ ทท์ ปิโย โหติ ภชนฺติ นํ พหู ชนา อิติ” จ ททมาโน ปิโย โหติ สติ ธมฺมมนุกกม อิติ" เอวมาทีหิ นเยหิ ภควตา

บทความนี้สำรวจแนวคิดทางด้านธรรมะและมนุษย์ในวิสุทฺธิมคฺเค รวมถึงการให้ความรู้เกี่ยวกับการเข้าใจจิตใจมนุษย์และสิ่งที่มีผลต่อสภาพจิตใจ ผ่านอ้างอิงจากพระธรรมคำสอนที่ลึกซึ้ง ว่าด้วยมุมมองต่างๆ ที่เกี่ยวข้อ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 287 ฉอนุสสตินิทฺเทโส วเสน รโตติ โวสสคครโต ๆ ยางโยโคติ ย ย ปเร ยาจนติ ตสฺส ตสฺส ทานโต ยาจนโยโคติ อตฺโถ ๆ ยาชิโยโคติปิ ปาโฐ ฯ ยชนสงขาเตน ย

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงคุณลักษณะและรายละเอียดของการฝึกจาคานุสสติ ซึ่งสามารถนำไปสู่ความสงบในจิตใจและการเข้าถึงสมาธิ โดยยกตัวอย่างความสัมพันธ์ระหว่างการจาคานุสสรและการเกิดขึ้นของอารมณ์แบบต่างๆ และการฝึกฝนท

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 288 วิสุทธิมคฺเค สนฺติ เทวา จาตุมมหาราชิกา สนฺติ เทวา ตาวตีสา ยามา ดุสิตา นิมมานรติโน ปรนิมมิตวสวัตติโน สนฺติ เทวา พรหมกายิกา สนฺติ เทวา

เนื้อหานี้พูดถึงวิสุทธิมคฺเคและการอุบัติของเทวดาภายในเมืองแห่งพระพรหม ในการอธิบายถึงการมีอยู่ของเทวดา ยกตัวอย่างเช่นที่มาและความสำคัญของการปฏิบัติตนและธรรมะต่างๆ เนื้อหามุ่งเน้นไปที่การศึกษาอมตะธรรมขอ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณ์วิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 289 ฉอนุสสตินิทฺเทโส สรณาธิมุตฺตตาย วา อปฺปน อปฺปตฺวา อุปจารปฺปตฺตเมว ฌาน โหติ ฯ ตเทต์ เทวดาน คุณสทิสสุทธาทิคุณานุสสรณวเสน เทวตา นุสสติ

เนื้อหานี้สำรวจการนับถือพระพุทธศาสนาและการใช้การนุสสติในแนวคิดเกี่ยวกับเทวดาที่สามารถส่งผลต่อการปฏิบัติธรรมของพระภิกษุ และเรียกร้องให้มีความสำคัญในเรื่องของการปฏิบัติและการคิดถึงเทวดา ซึ่งมีอิทธิพลในก

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณ์วิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 290 วิสุทธิมคเค สีเลหิ วิคตมลมจฺเฉเรน จาเคน มหานุภาวาน เทวตาน คุณสทิเสหิ สทฺธาที่ห์ คุเณหิ จ สมนฺนาคตา ฯ มหานามสุตเต จ โสตาปนฺนสฺส นิสส

บทความนี้อธิบายถึงแนวทางการวิสุทธิมคฺคในพระพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงลักษณะของจิตและความสำคัญของการมีสติในชีวิตประจำวัน การปฏิบัติตามที่พระองค์ได้สอนให้ถือเป็นแนวทางในการบรรลุถึงนิพพาน รวมถึงการวิเคราะห์คุ

ประโยค๑ - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 215 วากยสัมพันธ์ ภาคที่ ๓ (๑๔๗) นักเรียนได้ศึกษาวจีวิภาค รู้จักส่วนแห่งคำพูดแล้ว ควรศึกษาให้รู้จักวิธีประกอบคำพูดเข้าเป็นพากย์ เพื่อเป็นประโยชน์ ในการพูดห

เนื้อหานี้เกี่ยวกับวากยสัมพันธ์ในบาลี โดยนักเรียนจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับการประกอบคำพูดเป็นพากย์ ซึ่งมีความสำคัญในการสื่อสารและการแต่งหนังสือ แบ่งการพูดออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ บท, พากยางค์ และพากย์ที่เต

ประโยค - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 218 (๑๕๒) บทนามนาม ที่ประกอบด้วยตติยาวิภัตติ ใช้ในอรรถ 5 อย่าง เข้ากับกิริยาบ้าง เข้ากับนามบ้าง เข้ากับอัพยยศัพท์บ้าง ดังนี้ :- ๑. เป็นวัตถุเครื่องทำ (ด้วย

บทนี้เน้นการใช้ตติยาวิภัตติในบาลีไวยากรณ์ โดยอธิบายถึงบทนามนามและการทำหน้าที่ต่างๆ ในอรรถ พบว่ามีการใช้งานใน 5 วิธีกับกิริยาและนาม พร้อมตัวอย่างที่ชัดเจนในการประยุกต์ใช้.

ประโยค - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 227 วากยารัมภนิบาต ๒. ถ้าความท่อนต้นที่แสดงไว้ยังไม่หมดความ เป็นเหตุให้ถาม ให้วิสัชนากันร่ำไป จึงอธิบายต่อเสียในท่อนหลังทีเดียว ไม่ต้องให้ ถาม, แต่ไม่ได้อธ

เนื้อหาในส่วนนี้อธิบายถึงวากยารัมภนิบาต ซึ่งเป็นการอธิบายความในท่อนต้นที่มักจะนำไปสู่การถาม เพื่อการวิสัชนาต่อเนื่องในท่อนหลัง โดยมีการใช้คำว่านิบาต เช่น หิ, จ, ปน เพื่อเชื่อมโยงความเข้าใจในบทความที่ก

ประโยค - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 229 ผลโชตกนิบาต ๔. ถ้าความท่อนต้นกล่าวเหตุ ซึ่งน่าชวนให้ถามถึงผลว่า ข้อนั้น จะให้ผลอย่างไร จึงกล่าวผลเสียในความท่อนหลังทีเดียว ไม่ ต้องให้ถาม; นิบาตซึ่งเป็

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงผลโชตกนิบาตซึ่งเป็นการกล่าวถึงผลที่จะเกิดขึ้นจากเหตุการณ์ที่ถูกกล่าวในท่อนต้น โดยนำเสนออุทาหรณ์เพื่อให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงวิเสสโชตกนิบาตซึ่งใช้ในการระบุว่า

ประโยค๑ - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 230 อย่างนั้น มีอุทาหรณ์ดังนี้: ปุญฺญวา ปญฺญวา จาติ อิเม เทว ชนา อิมสฺมึ โลเก ทุลุลภา, เตสุ หิ ปญฺญวาเยว ทุลลาตโร (คันถาภรณนัย.) ความท่อนต้นแสดงคนมีบุญและ

เนื้อหาเกี่ยวกับบาลีไวยากรณ์และวากยสัมพันธ์ โดยยกตัวอย่างอุทาหรณ์เพื่อแสดงให้เห็นถึงความหายากของคนมีบุญและคนมีปัญญา ร่วมไปถึงข้ออุปมาและการใช้ภาษาที่ชัดเจนในการอธิบายความหมาย. ปัญญาถือว่าหายากกว่าบุญใ

ประโยค - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 232 ภควตา สิคาลกสฺส คหปติปุตตสฺส ธมฺม เทเสนฺเตน "อิเมหิ โข คหปติปุตฺต ปญฺจติ ฐเนหิ ปุตเตน ปรตฺถิมา ทิสา มาตาปิตโร ปัจจุปฏฐิตา ปญฺจติ ฐเนหิ ปุตต์ อนุกมฺปนฺต

บทความนี้นำเสนอหลักการของบาลีไวยากรณ์และวากยสัมพันธ์ โดยมุ่งเน้นการอธิบายบทประโยคและใช้งานศาสตร์ในการสื่อสารในภาษาไทย รวมทั้งมีการอ้างอิงถึงตำราและเนื้อหาจากคัมภีร์ต่าง ๆ เพื่อเสริมความเข้าใจในการใช้ภ

ประโยค๑ - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 234 พยติเรกโชตกนิบาต ๑๐. ถ้าความท่อนต้นกล่าวอนุโลม คือไม่มีปฏิเสธห้าม, ความ ท่อนหลังกล่าวมีปฏิเสธห้าม แต่คล้อยตามกัน, นิบาตในความท่อนหลัง เรียกว่า พอติเรก

บทเรียนนี้เน้นการศึกษาบาลีไวยากรณ์และวากยสัมพันธ์ โดยเฉพาะการวิเคราะห์พยติเรกโชตกนิบาตและสัมภาวนโชตกนิบาต ซึ่งมีการอธิบายความหมายการใช้นิบาตต่างๆ และอุทาหรณ์ในการเปรียบเทียบ พร้อมความหมายในภาษาไทยเพื่

ประโยค - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 250 กาลกิริยา ใน อาห. ตุมเห สยกัตตา ใน หรถ, หรถ อาขยาตบท กัตตุวาจก, อิม วิเสสนะ ของ ปายาส, ปายาส อวุตตกัมม ใน หรถ. อิโต อุปาทาน ใน หรถ, ตุมเห สยกัตตา ใน นิ

บทนี้นำเสนอการวิเคราะห์ของกาลกิริยาและวากยสัมพันธ์ในภาษาบาลี รวมถึงหน้าที่และการใช้งานของคำในประโยค ตัวอย่างเช่น การใช้คำว่า 'กโรติ' และ 'สยกัตตา' โดยอธิบายถึงความสัมพันธ์และบทบาทของศัพท์ในแต่ละโครงสร

ประโยค - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 251 หตุเถ ก็ดี ปาเท ก็ดี อุปสิเลสิกาธาร ใน คุณหิสสติ, วา สองศัพท์ วิกัปปะ ใน หตฺเถ ใน ปาเท. โกจิ ทาโส วา กมฺมกโร วา สยกัตตา ใน นตฺถิ, นตฺถิ อาขยาตบท กัตตุ

เนื้อหานี้ศึกษาเกี่ยวกับความหมายและการใช้งานหลักของศัพท์ในบาลีไวยากรณ์ โดยมุ่งเน้นที่วากยสัมพันธ์และความสัมพันธ์ระหว่างคำในประโยค เช่น การใช้ศัพทที่มีความหมายร่วม เช่น 'โกจิ ทาโส' และ 'กมฺมกโร'. การศึ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณ์วิเสสสุล (ทุติโย ภาโค) - หน้าที่ 5 อนุสฺสติกมุมฏฐานนิทเทโส ยา วิปตฺติ อติกฺกมุม ติฏฺเจยฺย ฯ ตถา หิ สกล์ เมทนี ภุตวา ทตฺวา โกฏิสต์” สุขี อตฺตามลูกมาตสฺส อนฺเต อิสสริย์

เนื้อหานี้พูดถึงแนวคิดและหลักการที่สำคัญเกี่ยวกับการเกิดใหม่และมรณวิปตฺติในพุทธศาสนา โดยมีการกล่าวถึงความสัมพันธ์ของชีวิตกับความตาย และการยอมรับความจริงของชีวิตที่มีอายุขัย ถ่ายทอดแนวทางในการเผชิญกับค